Honden volgen hun neuzen. Je kunt echter als geleider tijdens het zoeken naar een vermiste niet simpelweg achter je hond aan lopen. Je maakt vooraf als dat lukt een plattegrond (op de foto een voorbeeld), je ontwikkelt een zo logisch mogelijk zoekplan en behoudt zo overzicht. Althans dat laatste probeer je en dat valt zeker in een gebouw niet altijd mee.

Waar zijn we al geweest en waar nog niet? Waar liet een hond verhoogde activiteit zien, waar wilde zij naar binnen om verder poolshoogte te nemen? Het vooraf maken van een plattegrond en de juiste zoekstrategie toepassen is ondersteunend en belangrijk. Echter, uiteindelijk is de neus van de hond leidend! Zij is de enige die zo kan zoeken, dat moet de geleider observeren en daar moet de geleider volledig op vertrouwen.

Levert dat soms verrassende acties op, waarbij de adrenaline door de aderen schiet? Jazeker, reken maar! Wat te denken van een hond die besluit om buitenom door de dakgoot van de ene kamer naar de andere te gaan? Waar gebeurd! Wat zou jij doen in zo’n geval?

a. Ik roep de hond meteen terug;
b. Ik doe het ter plekke in mijn broek;
c. Ik volg de hond door de dakgoot;
d. Ik laat de hond ongestoord haar gang gaan.