“Tjongejonge, het wordt steeds gekker. Komt ze me vanochtend heel vroeg, of eigenlijk zo ongeveer in de nacht, wakker maken. Echt zin om wakker te worden had ik eigenlijk nog niet. Maar ja, als we samen weggaan is dat dan ook wel weer erg leuk. Dus hup, luciferhoutjes dan maar om mijn ogen open te houden.

Komen we aan in een heel mooie zaal met allemaal erg aardige mensen. Die ben ik blij even allemaal gedag gaan zeggen, want ik ben dol op mensen. Goh, dat was dan wel weer heel leuk. Iedereen vond het fijn om mij te zien ;-).

Na een poosje gingen al die aardige mensen allemaal heerlijke dingen halen aan een “ontbijtbuffet”, zoals ze het noemden. Dat gingen ze lekker op zitten peuzelen, terwijl ze naar allerlei verhalen luisterden van elkaar. Ik hoorde iets over verschillende soorten bedrijven en ja, ook iets over de Nighttrail! Dat was die superleuke avond met allemaal blije wandelaars en mooie lichtjes, waar ik samen met mijn collega-reddingshonden ook bij was! Ik spitste mijn oren.

Mijn vrouwtje vertelde daar ook nog iets over en ook over wat wij als Reddingshonden Team Zeeland voor werk doen. Dat was interessant en daar kwam ik even gezellig bij zitten. Want hey, dat ging ook over mij, he? Ik ving ook iets op over “inzetten in het buitenland”, over “GPS’en voor de honden” (wat zouden dat zijn?) en over trainingslocaties. Ben benieuwd!

Daarna ben ik weer lekker op mijn kleedje gaan liggen, want het was nog steeds vroeg, joh! Zelfs mijn knabbeloor had ik nog even geen trek in. Even wat slaap inhalen dan maar …. 🥱”

Elsie en haar begeleider hebben vanochtend vroeg een netwerkontbijt bijgewoond van BNI De Bevelanden, een netwerkgroep waarbij diverse ondernemers elkaar versterken en business doen. Wij waren daarvoor uitgenodigd door Stichting What Goes On, de organisatoren van de Nighttrail, waarvan wij één van de Goede Doelen waren. Dat kwamen we graag doen natuurlijk! Veel contacten gelegd, veel ideetjes gelanceerd, veel zaadjes geplant, veel enthousiasme en vriendelijkheid ontmoet. De moeite dubbel en dwars waard, al was het wel errug vroeg, hè Elsie? 😉