Honden, geleiders en ondersteuners komen soms in gevaarlijke situaties tijdens trainingen, inzetten en realistische situaties terwijl ze zoeken naar (oefen)vermisten. Ze deinzen daarvoor niet terug. Natuurlijk wordt er met voorzichtigheid gehandeld en staat veiligheid voorop. Of je nu tot aan je liezen in de modder staat of de hoogte in moet (zie foto), als het maar enigszins (veilig) kan wordt er gezocht en gevonden.

Nu echter de buitentemperatuur opklimt tot boven de vijf graden worden de teken weer actief. En die, in onze ogen totaal onnuttige, achtpotige kruipers vormen een groot risico voor de gezondheid van onze teamleden en de honden.

Als je er zo zeven van je lichaam plukt na een oefening of je vindt ze na het douchen nog steeds op je lichaam, denk je echt niet dat deze moeilijk te verwijderen monsters meehelpen om de dierenpopulaties te reguleren. Want dat doen ze met de virussen en bacteriën die ze met zich meedragen. Of dat men volop onderzoekt doet hoe tekenspeeksel mogelijk ingezet kan worden voor het behandelen van auto-immuunziekten, aids en bepaalde huidaandoeningen. Onnuttig zijn ze dus zeker niet. Maar wel ieuw!

Je denkt maar één ding, eraf! Van mijn lijf, van mijn hond, van mijn kleding. Niemand wil de door teken veroorzaakte vreselijke ziekte van Lyme oplopen, hond nog mens! Dus vanaf nu weer broek nog nadrukkelijker in de sokken, goed jezelf en je hond controleren en preventief behandelen. Brrrr.

Foto: Rana Kamps