Mantrailen onderschat

π˜½π™žπ™£π™£π™šπ™£ π™π™šπ™™π™™π™žπ™£π™œπ™¨π™π™€π™£π™™π™šπ™£ π™π™šπ™–π™’ π™•π™šπ™šπ™‘π™–π™£π™™ π™―π™žπ™Ÿπ™£ π™šπ™§ π™šπ™£π™ π™šπ™‘π™š π™˜π™€π™’π™—π™žπ™£π™–π™©π™žπ™šπ™¨ π™™π™žπ™š π™’π™–π™£π™©π™§π™–π™žπ™‘π™šπ™£. (π˜”π˜’π˜―π˜΅π˜³π˜’π˜ͺ𝘭𝘦𝘯 π˜ͺ𝘴 𝘩𝘦𝘡 𝘷𝘰𝘭𝘨𝘦𝘯 𝘷𝘒𝘯 𝘩𝘦𝘡 𝘢𝘯π˜ͺ𝘦𝘬𝘦 𝘨𝘦𝘢𝘳𝘱𝘒𝘡𝘳𝘰𝘰𝘯 𝘷𝘒𝘯 éé𝘯 𝘱𝘦𝘳𝘴𝘰𝘰𝘯)

Wijze Utah, jonge Spirit en blije Mellow zetten in deze discipline hun allerbeste poot voor. Maar op dit moment hebben we voor een zoekactie naar een vermiste concreet slechts één inzetbare hond beschikbaar is. Dat is Utah, die inmiddels een prachtige leeftijd bereikt heeft. Ze kan nog prima een spoor uitwerken maar geen uren achter elkaar meer in actie zijn.

We wachten aan de ene kant met smart op de aanstormende combinatie, Mellow met zijn begeleider, en op wat langere termijn op Spirit en haar begeleider.

Aan de andere kant zijn tijd en geduld onze raadgevers. Het is van groot belang om uiterst zorgvuldig het niveau op te bouwen en zowel Mellow als Spirit en hun begeleiders de tijd te geven om uit te groeien tot een stabiele mantrailcombinatie en niets te overhaasten.

Mantrailen, vraagt zoveel meer dan omstanders, zelfs teamleden, denken. Vanzelfsprekend moet de hond de π™₯π™–π™¨π™¨π™žπ™š hebben om onder elke omstandigheid het spoor van de vermiste te volgen.

De π™–π™›π™‘π™šπ™žπ™™π™žπ™£π™œπ™šπ™£ die het dier tegenkomt mogen hem daar niet van weerhouden. Voorbij razende skaters, overstekende hazen, denderende treinen, de geur van verse paardenstront, een blaffende hond rennend langs een hek, wapperende vlaggen en ga zo maar door.

En dan te bedenken hoeveel andere sporen er liggen naast die van die ene persoon die je zoekt. Die 𝙨π™₯π™šπ™˜π™žπ™›π™žπ™šπ™ π™š π™œπ™šπ™ͺ𝙧 moet het dier steeds π™€π™£π™™π™šπ™§π™¨π™˜π™π™šπ™žπ™™π™šπ™£. Het is een stuk moeilijker om het unieke geurspoor te volgen van een vermiste op een schoolplein, vol menselijke geuren waar zojuist vijfhonderd leerlingen gepauzeerd hebben, dan op een braakliggende akker. De akker loopt voor de geleider waarschijnlijk een stuk moeilijker, maar voor de hond is de enige menselijke geur die daar ligt hoogstwaarschijnlijk die van de vermiste persoon. Er zijn niet veel mensen die over een omgeploegde, maagdelijke akker lopen, zelfs de boer veelal niet.

De hond neemt beslissing na beslissing op een spoor, daar wel, daar niet, dat vraagt mentaal veel van het dier. De quote, van onze helaas overleden dierbare vriend en raadgever Henk Wolthuis, halen we nogal eens aan: β€œIn vergelijking met het zoeken op vlaktes, op het puin, in gebouwen en op het water is mantrailen meedoen aan de Olympische spelen”.

Mantrailen vraagt dan mogelijk veel maar kan echter in zo veel vermissingszaken een antwoord bieden dat we deze uitdaging zeker niet uit de weg gaan binnen Reddingshonden Team Zeeland.

Foto: Diana Fens

TERUG NAAR NIEUWSOVERZICHT